Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen van eiken leeftijd, om maar de groote optocht voor den god der vruchtbaarheid te zien, mee te doen in het algemeene gejubel ter eere van hem. De straten, waarlangs de processie zou gaan — Dionysus' beeld werd met schitterend ceremonieel uit het Lenaeum naar zijn tweeden tempel vervoerd — waren éen en al feestelijkheid en gejuich, golvend van de menschenmassa's, die zich verdrongen om mee te genieten van den feestroes der natie. En heel den dag hield de vroolijkheid aan, was het volk buiten zich zelf van Dionysische vreugde en deed zich te goed aan al de weelde, die de aarde kan bieden.

Maar pas de volgende dagen bereikte het feest zijn hoogtepunt : de opvoering der drama's had plaats, tragedies en comedies.

De tragedie is de hoogste uiting van Dionysischen geestdrift, tot kunst gekristalliseerd. Wij kunnen haar hier niet in den breede beschrijven, maar zeggen alleen: zij is uit Dionysus geboren. Niet uit Dionysus alleen: eerst moest z ij n extatische geest zich paren aan het echt-Grieksche kunstgevoel, het Apollonisch vermogen, zooals Nietzsche het uitdrukt in zijn „Geburt der Tragödie". Zonder Dionysus had het Grieksche volk wel epos en lyriek voortgebracht, maar niet de dramatische kunst

— het spel, waarin de bezielde kunstenaar buiten zijn eigen persoonlijkheid treedt, en een ander wordt: de tragische held, die strijd voert tegen het overweldigende lot, en aan het einde wel onder gaat, maar toch — als Dionysus

— in zijn ondergang zelfs triompheert.

Het begon met reidansen en koren, ontstaan uit het extatische dansen en springen ter eere van Sabazios. De dans verloor zijn wildheid en werd fijn gestileerd. Maar nog steeds trachtten de dansers - zich gelijk te maken aan hun god, ook in uiterlijk: dierenvellen hingen zij zich om, vooral die van bokken. Zoo werden zij „bokken" (tragoi) door het volk genoemd, en hun zang heette „bokszang", tragooidia.

De zang ontwikkelde zich tot een cantate, de cantate tot een spel. Eén zanger-danser trad naar voren; hij stelde den god voor, diens leven, lijden en sterven; en het koor ant403

Sluiten