Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overerving en der opvoeding aan hun kinderen meededen en des te meer zullen zij van hun eindig bezit aan het oneindige bijdragen. Dat is de eene weg.

Hoe meer bruikbare cultuurwaarden ten algemeenen nutte voortgebracht worden — tengevolge van de arbeidsverdeeling tusschen de gescheiden geslachten, man en vrouw — des te meer dragen de producenten bij tot hun eigen onsterflijkheid.

Dat is de andere weg.

Hoewel beide wegen verschillen, sluiten zij toch elkander niet uit; veel meer loopen ze ineen, want de eene generatie staat op de schouders van de andere.

Daarom zijn ook de ouders slechts in staat op hun kinderen die cultuurwaarden over te dragen, welke zij zelf uit de voorafgaande generatie vermochten te verwerven.

Ik voor mij geloof, dat ik terecht de meening ben toegedaan, dat een vrouw, die ontevreden is met haar centrale plaats als moeder en als de meest en eerstgeroepene tot dit vereeuwigingsproces, evenmin zichzelf als de haar door natuur en cultuur opgelegde taak in vollen omvang verstaat.

De opvoeding van het kind moet niet alleen berekend zijn voor zijn eindigen groei, maar veel meer hem, zoodra hij volwassen wordt, instaat stellen bewust en op menschwaardige wijze deel te nemen aan de oneindige ontwikkeling der menscheid.

Het begrip, dat men zich — door beschouwing van de natuur in haar geheel — vormt van de taak der menschheid, opent een wijdsch vergezicht en toont ons hoe de enkeling nuttig arbeiden kan in het groote plan der natuur.

Het inzicht, zoo verkregen in het wezen van de algemeene voortplanting, en het kijkje, dat men daarbij tevens achter de schermen der menschelijke voortplanting en ontwikkeling genomen heeft, vormen de basis, waarop de volgende hoofdstukken, welke zich in het bijzonder met het wezen der vrouw bezighouden, gebouwd zijn.

Sluiten