Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelf deze taak op zich te nemen, öf alles zonder gewetensbezwaren van zich af te schuiven op de schouders van derden.

In het laatste geval wordt voor de voeding van het kind de hulp van een min ingeroepen of de toevlucht tot koemelk of andere minderwaardige surrogaten genomen.

Nog erger is het vaak met de verzorging gesteld: de heiligste plichten als opvoedster en verzorgster worden door de zich haar verantwoordelijkheid niet bewuste moeder klakkeloos toevertrouwd aan gehuurde deskundige krachten, totdat ten slotte de gemeenschap, in den vorm van de openbare school, het kind aanneemt in de meening daar verder te kunnen bouwen, waar de „beschavingsarbeid der familieopvoeding" ophield.

Het behoeft te dezer plaatse geen betoog, hoeveel de moeder zou kunnen zijn voor het latere leven van haar kind.

De aangevoerde feiten bewijzen voldoende, dat maar al te veel vrouwen streven naar een willekeurige verkorting en verlichting van haar voortplantingsplichten.

Deze emancipatie der vrouw van de natuur is geen voortbrengsel van den laatsten tijd, zooals dat uit de bovenstaande uitvoerige schildering van den tegenwoordigen toestand misschien zou kunnen schijnen; zij is integendeel van oudsher bekend en is te vergelijken met een golf, die aanzwelt, zoodra genotzucht de overhand neemt.

Alleen van tijd tot tijd treedt een geringe verschuiving op, naarmate — in verband met de kenteringen der moraal — de middelen tot bereiking van hetzelfde doel wisselen.

Steeds zien we bij de wisseling van tijden en zeden een ontlasting aan de eene zijde gepaard gaan met een meerdere belasting op de andere zijde, zooals bijv. tegenwoordig vaak minder zorg aan de borstvoeding en meer aan de geestelijke ontwikkeling van het kind besteed wordt.

Met de moraal wisselt ook de rechter, tegenover wien de vrouw zich voor haar doen en laten verantwoordelijk voelt. Bij ons maakt de vrouw het heden ten dage met z i c h z e 1 v e uit, of zij al of niet huwen en haar kind voeden wil, met haar echtgenoot de quaestie van de voor-

Sluiten