Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Wordsworth moge overigens wonderspreukig wezen, maar zonder zelfkennis is het niet, en sedert we geleerd hebben, wat hypnose en hysterie is, klinkt het dan ook niet vreemd meer, als het leven met een slaap wordt vergeleken, die maar bitter weinig van al onze vroegere ervaringen heeft achtergelaten in het bewustzijn. En dat verder het leven een dubbelvorm is, heeft Hugo de Vries ons al geleerd, niet waar? Leerde eigenlijk Shakespeare het ons drie eeuwen geleden ook niet reeds ? Laten wij maar eens denken aan Brutus, wiens

.... life was gentil And the elements so mixed in him, That nature might stand up, and say To all the World: this is a man.

Inderdaad, Brutus was een mensch, zooals we allemaal zijn, en daarom mogen we een oogenblik zijn karakter nader bekijken. Wel heeft een Deensch schrijver*) hem bij de misdadigers ingedeeld, en als wij ons herinneren het eedgespan, dat een eind gebracht heeft aan Ceasars leven, dan is hij werkelijk ook een misdadiger geweest, maar hoezeer het gewoon menschelijke in zijn misdaad verborgen is, zet ons dezelfde schrijver ook uiteen, als zijn karakter door hem wordt ontleed. De geschiedenis is bekend, nietwaar? Hetzij dat Brutus al of geen onwettige zoon van Ceasar was, toch waren ze innig aan elkaar verbonden, en vooral bij Brutus was de eerbied groot, die voor den eersten consul van Rome door hem gekoesterd werd. Maar ook nog een anderen eerbied had Brutus in zijn hart verborgen, zijn eerbied voor de Republiek, ofschoon uit den aard der zaak deze eerbied van een heel andere soort was dan die voor Ceasar. Immers dat hij de Republiek voorstond was alleen maar het resultaat van een overpeinzing, en wel van een overpeinzing omtrent het staatsideaal, dat was dus het werk van een abstractie, die als zoodanig tot de abstractie zelf bleef bepaald. Daar naast stond zijn gevoel voor Ceasar, dat echter niet het werk van eene overpeinzing was, geen abstractie, maar dat eene levende realiteit was, het resultaat van hun beider samenleving, die

J) A. Goll: Misdadigers-typen bij Shakespeare. 343

Sluiten