Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongelukkig. Ik heb mij natuurlik proberen te handhaven door barbaars schoolhouden en veel slaan. Toen kwam al spoedig de beruchte slagcirculaire en ik dorst m'n vingers niet meer uit te steken en ik zat er zo totaal onder, als 'n schoolmeester er maar onder zitten kan. Als ik 's morgens naar schoo moest, bekroop me al zo'n soort schavotgangersgevoel. Gelukkig verhuisde deze klas na 'n maand of wat naar 'n andere school.

Iets heb ik er toch in geleerd, hoewel me dit later pas goed duidelik is geworden.

1 e. Elk onderwijzer moet 't op z'n eigen manier leren en 't geeft 'm niets, dat hij de maniertjes van 'n goed voorbeeld tracht over 'te nemen (vooral niet, als dit 'n gans andere persoonlikheid is dan hij zelf).

2e. Een onderwijzer, die 't niet anders kan, kan zich niet enkel handhaven door voortdurend slaan en barbaars straffen.

3e. Als 'n onderwijzer zich niet zelf kan handhaven, dan zou hij wel een ambulant hoofd voor zich alleen mogen hebben en dan zou 't h e m nog niets helpen. De enige en eerste wet, die voor de schoolmeester geldt, is: „Heers, of word beheerst". Het is hard, maar duidelik.

4e. (En dit is 'n waarheid als 'n koe): Eigenlik moest men geen onervaren leerkrachten op de jeugd loslaten.

Nu ga ik een voorbeeld aanhalen, waarmee ik wil bewijzen, dat de onderwijzer voor gevallen kan komen te staan, waarin hij, ik zou haast zeggen, slaan moet, als hij 'n mens van vlees en bloed is..

t Was eens vlak voor Kerstmis, dat ik verhuisde naar de hoogste klas. Onder degenen, die daar waren blijven zitten en dus geen loffelik ontslag hadden gekregen, was ook 'n zeer lastig jongmens. Een kollega, die ik wel als de stevigste leerkracht bij ons aan school beschouwde, had geregeld moeite met 'm gehad. Toen had *n ander hem nog *n half jaar gehad en nu kreeg ik 'm. Zijn gedrag was gewoon tartend. Ik probeerde, 't zo gemoedelik mogelik op te nemen en zei zo iets van: „Hoor 's vrind; ik kan me voorstellen, 15

Sluiten