Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze had al ovei de twee jaar in m'n klas gezeten en nog nooit zelfs maar 'n tikje gehad. (Uit den aard der zaak vangen de jongens nu eenmaal in elke klas de meeste klappen op). Ditmaal echter schoot m'n hand uit, maar in 't midden van de aktie bedacht ik me en 't gevolg was: een slappe tik met de vingertoppen tegen' de kaak van 't kind. Waarschijnlik was ze verbluft door 't ongewone van 't geval en een stroom van tranen was 't gevolg en wat erger was : 'n vreselik wrokkig gezicht.

Even na 12, toen ik nog op school was, was de vader er al. — Of ik misschien niet wist, dat slaan verboden was. En ik had z'n kind nog wel tegen 't hoofd geslagen en wel zó ernstig, dat ze nu met zware hoofdpijn te bed lag!

Daar stond ik weer voor misdadiger! Natuurlik begon ik, met hem toe te geven, dat hij 'in theorie gelijk had. Daarna deelde ik hem presies mee, wat er nu eigenlik voorgevallen was en ten slotte had ik 't geluk, dat hij mij geloofde, 's Middags werd het geval op z'n mooist.

Wie was de eerste, die 't lokaal kwam binnenspringen, druk en lawaaiig als altijd? Mijn leerling C, het meisje, „dat met zware hoofdpijn te bed lag".

Blijkbaar had dus de vader 't voor z'n eigen fatsoen niet eens nodig geoordeeld, z'n leugen ten minste in schijn vol te houden, 't Betrof dan ook maar 'n schoolmeester, niet waar? Al kon ik 'n gevoel van ergernis niet onderdrukken, toch mocht ik dankbaar zijn. Want als die man er nu eens bij m'n autoriteiten of bij de politie werk van had gemaakt (en dit is steeds mogelik!) dan was ik er stellig Ielik aan toe geweest. Ik zou immers niet hebben kunnen ontkennen, dat ik geslagen had? En tegen t hoofd nog wel? En als ik de waarheid er bij had verteld, n.1. dat 't maar 'n ingehouden tikje was geweest, dan zou men dat immers toch als n noodleugen hebben opgevat. Want het kind had toch zware hoofdpijn gekregen en naar bed gemoeten?

'n Onderwijzer met 'n gezond korpus en normale zenuwen zal zich misschien van 'n dergelik geval weinig aantrekken.

Sluiten