Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een jonge!" Uit die ontboezeming trok ik de konklusie, die later hoogstwaarschijnlik juist is gebleken te zijn, dat deze jongen in slaan en geslagen worden 'n soort erezaak zag, die öf voor hem óf voor de onderwijzer goed kon uitvallen. En daarom besloot ik, hem zo lang mogelik z'n schande te besparen, als ik hem ooit overkreeg.

Nu, ik kreeg 'm over. En 't was geen gemakkelike leerling. Maar hij had één deugd en daar ben ik 'm nog dankbaar voor. Hij kende de grens, d.w.z. hij was wel lastig, maar hij voelde, waar mijn grens was en eerbiedigde die. Twee halve jaren heb ik hem meegenomen en hij heeft zelfs geen tik gehad. Toen was hij dertien en ging van school ai.

Reken ik me deze goede afloop nu aan als 'n sukses? 'n Sukses dus van 'n bepaalde metode? (n.1. die van niet slaan). Weineen. Want dan zou ik op de ingeslagen weg kunnen voortgaan en 'n rustige, slagvrije schoolmeester kunnen worden. Dit geval bewijst alleen maar, dat d i e jongen zonder lichamelike straf te regeren was, omdat hij bij al z'n lastigheid ook iets flinks, ik zou haast zeggen iets ridderliks had, n.1. dat hij zélf ook 'n beetje mee uitkeek, hoe ver hij kon gaan; 'n eigenschap, die vele andere lastposten helaas totaal missen; eerst, als ze de harde hand van de meester voelen, herinneren ze zich, dat er toch ook 'n grens is. En als deze jongen de grens nu eens niet had gevoeld? Dan was hij n dagelikse bedreiging van m'n bestaan geworden, die me voortdurend in angst en onrust had gehouden. Want ik zou 't dagen, misschien weken uitgesteld hebben; maar toch zou ik op den duur niet hebben geduld, dat hij dingen zou doen, of 'n houding zou aannemen, die ik de andere leerlingen ook niet toestond; niet zo zeer om hem, als wel om de hele klas, die in de eerste plaats vertrouwen moet kunnen stellen in mijn rechtvaardigheid tegenover allen en voor wie ik geen vrees mag tonen jegens 'n individu, dat zich bóven de algemene regels durft stellen. En dan zou de een of andere dag tóch de afrekening gekomen zijn en de kans was er weer geweest, dat er kruis of munt gegooid had kunnen worden over 't al of niet verliezen van m'n boterham.

Sluiten