Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zag ik hem iets mompelen tegen z'n buurman, waarop deze hevige moeite deed, om niet in 'n lach te schieten.

Toen de meneer weg was, greep ik die buurman plotseling gemaakt-heftig bij z'n keel (want — zachtmoedige lezer — als ik dat niet gedaan had, dan had ie me óf iets voorgelogen, óf quasi niets gehoord) en vergde hem af: „Zeg op, wat zei A. straks, toen ie ging zitten?" En de overrompelde buurman stotterde: „Hij zei, hij zei: W't kaakt die malle kerel skeel".

Ziedaar, lezer, het onmiddelike resultaat van 'n ernstige vermaning — en de jongen loog t waarachtig ook nog.

Maar begrijpt ge nu, dat er jongens zijn, waartegen 'tverkeerd is, te redeneren en te preken?

, Ik heb 'n vriend, 'n gezonde, gemoedelike baas, die volgens zijn zeggen tot stelregel heeft: Het is beter, dat het kind, dan dat de meester schreit. Hij deelt in alle kalmte en vriendschap pakken slaag uit, als 't nodig is. Eén verhaal van hem vind ik kostelik en tevens leerzaam voor antilichamelike-strafmensen.

Op 'n morgen, zo vertelt hij, stond ik aan de deur en zag bij t binnenkomen 'n vreemde jongen, die wegens onhandelbaarheid van 'n andere school naar de onze was overgeplaatst. Hij deed zo luidruchtig, dat 't me toeleek, dat ie hier al dadelik herrie wou maken. Ik nam 'n bedaard in z'n kraag en zette hem bij de trap. Maar toen deed 't loeder net, alsof ik hem vreselik zeer had gedaan, terwijl ik toch alleen z'n jas maar had vastgehad. Hij jammerde en kromp in mekaar en stelde zich vreselik aan. Toen ik wat van m'n verbazing bekomen was, zei ik : „O, ben je er zo eentje. Wou je hier zulke kunsten uithalen ? Nou, dan zal ik je wel even zó veel geven, dat je geschreeuw geen komedie meer hoeft te wezen" — en ik droogde hem stevig af. — Onroiddelik sprak ik met alle kollega's af, dit knaapje gezamenlik flink aan te pakken. Liep hij bij ongeluk vóór iemand langs, dan kreeg ie 'n trap onder z'n achterst. Stuurden we hem mét n boodschapje naar mekaar toe, en deed ie dan niet 30

Sluiten