Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uiterst netjes, dan kreeg ie 'n kink om z'n oren, Al gauw scheen ie in de gaten te hebben, dat ie aan deze school z'n kunsten wel tuis kon houden en na een paar weken was ie, wat z'n gedrag betreft, 'n heel gewone leerling.

Tot zo ver 't verhaal. Volgens mij deed dit personeel heel verstandig en bewees het een dienst aan die jongen en aan de hele school.

Volgens de wet is het strafbaar en volgens de Amsterdamse circulaire is dit nu een personeel, waarop B. en W. niet horen te aarzelen, de harde maatregel van ontslag toe te passen.

UITINGEN VAN ZENUWZWAKTE

Invloed van persoonlike eigenaardigheden

Ik wil over de kwestie: lichamelike straffen nu weinig meer zeggen. Duidelik zal nu o.a. ook wel zijn, dat de Amsterdamse slagcirculaire de onderwijzers 't leven onnodig moeiliker gemaakt heeft, daar de gewone strafwet mans genoeg is, om een onderwijzer, die wat pech heeft, tegen de lamp te doen lopen.

Maar dan blijft er bovendien voor de overgevoelige, de tobber, nog steeds een moeilikheid aan deze kwestie vastkleven, waaraan wet en verordening geen schuld hebben. Ik meen: de abnormaal nauwkeurige of liever onnauwkeurige werking van 't geweten, of hoe men dat ding wil noemen. De ernstige lezer zal wel zo goed zijn, er niet om te lachen, als ik al bij voorbaat toegeef, dat dit verschijnsel ziekelik is.

Ik bedoel dit. De tobberige schoolmeester heeft 'n jongen éen heel gewone klap gegeven. Hij heeft er niet verder aan gedacht. Maar nu dringt zich plotseling, meestal tegen de avond of 's nachts, de gedachte in z'n hersens: Als die jongen nou morgen eens niet op school was,... als ie eens dood ging, hoe zou ik mezelf en anderen dan kunnen bewijzen, dat 't niet mijn schuld is. Dit nu voelt hij zelf als ziekelik en hij verwerpt die mogelikheid ogenblikkelik. Maar even later duikt die angstvoorstelling weer op. Langs de weg

Sluiten