Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als ik met mijn menselike natuur zou moeten schoolmeesteren, zou ik dus noodwendig schipbreuk moeten lijden, getuige mijn debuut. Derhalve heb ik mij een schoolmeestersnatuur moeten aanschaffen. Heel velen onzer hebben dat moeten doen. Maar de een heeft eerst 'n grooter stuk van zijn oude zelf de nek om te draaien gehad dan de ander. En wie nu dageliks n gróót stuk te nekken heeft en dit nog moeilik kan, of bij herhaling — onwillekeurig — verzuimt te doen, die heeft het moeilikste schoolleven.

Misschien is dit niet helemaal waar. 't Is ook mogelik, dat onze leerlingen ons de lange periodes van dor schoolmeesterschap juist vergeven, doordat we soms „mens", d.w.z. gewoon, onschools zijn. En daarom benut ik dat, waar ik kan, — en als ik niet al te moe, of al te landerig gestemd ben, gelukt me dat ook wel zonder veel zelfdwang.

Als b.v. de strakheid van 't leren en opletten met de bel van *t vrij kwartier (waarvoor ik de hemel, benevens de autoriteiten, die *t instelden, dank) wegvalt, dan kan ik het niet over mijn hart krijgen, om steeds in de gang te eisen: Houdt je mond dicht!

Als mijn onfeilbare mening reeds in de gang gevraagd wordt over ingewikkelde en belangrijke kwesties als: „Is stoker net zo moeilik als machinist?" of: „Is één kuil van 't zwembad overal even diep?" dan heb ik 't schuldige gevoel, dat ik mijn leerlingen na zo veel leer-treiteringen daarop wel onmiddelik antwoord mag geven. Ruzies en voorbereidende maatregelen tot gevechten ga ik natuurlik te keer, maar overigens, als 't niet hoeft om 't werk, dan kan ik (in casu op de gang) niet altijd „stipte orde" eisen. Dat strijdt tegen mijn natuur.

Maar, — nu komt er nog 'n andere faktor in 't spel, die ik in 't volgende hoofdstuk ga behandelen.

ZELFHANDHAVING VAN DE ONDERWIJZER TEGEN HET HOOFD

Zo goed en zo kwaad als 't dan kan, heb ik getracht, enig idee te geven over altans mijn portie van de „geheime 39

Sluiten