Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vergeet u dat Elzebee met haar fijngevoelige hart de eerste zou zijn om later diepen spijt te voelen dat ze mij zonder reden van de mijnen vervreemd zou hebben.

Van Hove. Nou, zonder reden ....

Jan. Zonder reden, Oom. Mama is heusch zoo'n onmensen niet; u kent haar toch zelf! 't Is niets als wat overdreven zorg en liefde m voor mij. Ze is bang; ze denkt dat door die rare opvoeding .... Maar ik ben heilig overtuigd, dat, zoo ze er maar eens toe gebracht kon worden Elzebee onbevooroordeeld te beschouwen, ze in géén tijd van opinie veranderen zou. Juist Mama is de vrouw om in haar hart dat flinke, kordate, dat heerlijk zelfstandige in Elzebee te waardeeren. Want Oom, als u eens wist wat daar een charme van uit gaat.... •

Van Hove (lachend). Ik kan het me voorstellen. Maar .... die toenadering; hoe had die dan volgens jou moeten geschieden?

Jan. Via de Capelies; vrienden van Elzebee en van ons. Goed, ik maak dat in orde; Elzebee zal daar een maand gaan logeeren; en waarachtig komt ze daar ineens met dat idiote plan

Sluiten