Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O, denk niet dat ik klaag; en laat mijn broer vooral niet merken dat dit verblijf-hier voor mij .... een kleine opoffering beteekent.

Jan. Wat is zijn ziekte toch geweest?

Jolanda (weemoedig glimlachend). Zijn ziel was ziek. 'n Ongelukkige liefde maakte dat hij niets meer om het leven gaf. Daarbij nog familie-omstandigheden, heel treurigj en die ik u later, (met een bescheiden glimlach) als ik u nog beter ken, misschien eens vertel. Maar mijn arme oude vader en ik leefden onder de voortdurende obsessie dat hij zich .... van kant zou maken. Hij, de laatste van ons geslacht! Als u eens wist wat dat voor een familie als de onze zeggen wil!

Jan. Wat een rust dan voor den ouden graaf te weten dat u over hem waakt.

Jolanda (bescheiden). Ik doeniet meer dan mijn plicht, (stilte) Arme Gaetano! Maar het is heerlijk om te zien hoe de zon en de vroolijkheid hier op hem inwerken als een versterkend geneesmiddel. En daarom ben ik die banale pretmenschen, als bijvoorbeeld zoo'n Missus Olivier, toch dankbaar; om de lustige on-sérieuze atmosfeer die zij om zich heen

Sluiten