Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verspreiden. Ook al is een dergelijke levensopvatting niet de mijne, (zucht)

Jan (ziet haar vol bewondering aan)* Hoe sterk en onbevooroordeeld staat u reeds tegenover het leven, contessina; u die toch nog zóó jong is!

-Jolanda (weer vol weemoed). Het leven heeft mij dat wel geleerd, mijn vriend. In de omstandigheden waarin wij — ja, laat ik het nu maar eens noemen; ongefortuneerde aristocraten van het oude Italië — ons bestaan ophouden, is zooveel schijn, zoovéél wat niet meer met de gezonde moderne stroomingen van de maatschappij strookt; zooveel holle uiterlijkheid. En dan te denken dat er eenvoudige zielen zijn, die ons om onzen ouden naam en ons wapenschild benijden (wrijft plotseling haar enkel). Ai.

Jan (bezorgd). Wat is 't?

Jolanda. Ik heb mijn laars te sterk geregen.

Jan. Dat is gauw verholpen, (laat haar plaats nemen en helpt haar) Zoo beter ?

Jolanda. Nog iets, zoo! — Zijn we de anderen ver vooruit.

Sluiten