Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat wij. ieder onze eigen weg weer gaan. (stilte) Jan (steeds zonder haar aan te zien, zijn emotie

bedwingend, bijna toonloos). Zooals je wilt. (stilte) Elzebee. Vaarwel dan. Jan (a. v.) Vaarwel.

Elzehee (talmt nog, doet eenige passen, — keert dan om. Blaft staan, terwijl ze glimlachend het hoofd schudt).

Jan (zit nog een moment recht voor zich uit te staren, de tanden op elkaar, strak, vechtend tegen zijn gevoel. Maar zijn wil overwint, langzaam staat hij op, wil heengaan en ... . ziet dan Elzebee.)

Elzebee. Dus zóóver zou je 't zelfs laten komen ?! (naar hem toe.) O jij onverbeterlijke, egoïst!

Jan. Elzebee! . . . .

Elzebee. Ja „Elzebee"! — Wat dacht je nu eigenlijk wel van die „Elzebee" ? Dat ze werkelijk genoeg van je had? (Jan knikt.) O ja, en vergeten we niet: daarbij het „recht"!.... Je gaf me het „recht" om te breken!

Jan. Omdat ik vreesde dat....

Elzebee. (spottend, maar vol innigheid). Geloof je nu heusch, m'n lieve jongen, dat als

Sluiten