Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XII.

Een uitstapje op den Aiguille de 1'M en iets over een zoekgeraakten drager.

(27 Augustus 1910).

Auf d'Höh' da geht's langsam Aber lüftl bergab; Hin auf da heiszt's kraxlen Und hinunter; Fahr' ab!

ScHNADAHÜPFEL.

Het stroomde nog van den regen, toen den volgenden dag (27 Augustus) Joseph Knubel, de gids, die door Lugard voor een drietal weken was aangenomen, uit St. Niklaus arriveerde. Tot den 26en had hij tochten gedaan met andere alpinisten en toen deze verbintenis was afgeloopen, was hij zonder één dag rust doorgereisd naar Montenvers.

Het was een goede ruil, dien Lugard deed. Trouwens, dat kon allicht, want Knubel beschouw ik nu eenmaal als een der voortreffelijkste gidsen, die de tegenwoordige tijd heeft opgeleverd. De bestijgingen o.a., die hij ondernam met den bekenden Engelschen alpinist Winthrop Young, getuigen van zoo'n schier bovenmenschelijke kracht en zoo'n grenzenlooze vaardigheid en energie, dat ik nauwelijks geloof, dat deze alpineprestaties door een anderen gids te evenaren zijn, laat staan te overtreffen.

Maar Knubel bezit nóg een sympathieken trek. Hij klimt niet uitsluitend om den broode, maar hij is boven alles hartstochtelijk alpinist. Stilzitten kon hij eenvoudig niet. Lugard had hem geëngageerd tegen een vast salaris per dag, ongeacht of men tochten zou ondernemen of niet. Voor een gids dus, die liever lui dan moe is, zou een regendag zoo ongeveer hetzelfde beteekenen als een voordeelige beursspeculatie voor een nietsdoend rentenier.

Knubel echter dacht er anders over. Om elf uur was hij aange-

Sluiten