Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Was in haar liefde er een gewond Dan zweeg ze en wou niet praten.

Vergeefs was 'twat de satyr drong Of andre nymphen zeiden,

Vergeefs wat wind of vogel zong, Zij liet zich niet verleiden.

Maar als de minnaar rouw bedreef,

Trots staart en bokkepooten, En trouw aan 't zoete lief jen bleef,

Tot beter deugd besloten, Dan toog Apol naar d'aarde heen

En bracht die zoo beminnen Heel stil tezaam en liet ze alleen

En liet geen ziel meer binnen.

yAllen gaan heen behalve Poot en Pleuntje. Zevencotius het laatst.)

ZEVENDE TOONEEL. Poot, Pleuntjes.

Pleuntje. Ach dat hiertoe 't komen kon! Wat u zeggen, wat verklaren ? Och of nooit die dag begon Of mijn voet gebroken ware. Laat mij stil nu henengaan. 'tIs mij vreemd en bang te moede! Neen wat thans ik heb gedaan Keert wel nimmermeer ten goede, Leef gelukkig en tevree, Geef me uw hand en laat ons scheiden. En mijn droom van vroeger tijden Neem ik naar ons dorpje mee.

Poot.

En geen verwijt!

Pleuntjes.

En met welk recht? Was niet ons afscheid reeds genomen?

Sluiten