Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pleuntje.

Voorbij het leed, voorbij elk treuren. O beste vriend, wat gaaft gij mij? Wat vreugd, die ooit mij liever zij Kan thans nog aan mijn hart gebeuren?

(Zij wil gaan).

Poot (naar de deur wijzend). Maar zij?

Pleuntje. O kom en laat ze alleen! Wat zijn mij die wij achter laten? Voer mij naar stil vergeten heen. 'k Wil niets meer zien en niets meer haten!

Poot.

Dan haat ge ook mij.

Pleuntje.

U heb ik lief.

Poot.

Vergeef dan ook in zoet erbarmen.

Want ik alleen verdien uw grief;

Bij hen... was meelij slechts met d'armen!

Pleuntje. Zoo laat vergeven zijn en kom. De weg is wijd en 't veld ligt open. En hebt gij lief, o zie niet om Want slechts daarginder ligt de hope.

(Terwijl zij naar de deur gaan begint het klokkespel te spelen, zij houden stil en luisteren).

Pleuntje.

O hoor! 't Is weer datzelfde lied!

Het zwijgt... om weer omhoog te stijgen. Indien gij d' oogen sluit dan ziet

Gij 't englenkoor ten hemel tijgen.

Poot.

En als die bronzen tongen slaan, Dan wekt het, in 't metaal besloten

Sluiten