Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

PANTOMIME.

(Wordt zoo gespeeld, of de tooneelspeelster werkelijk alleen in 't vertrek was; zij wendt zoo noodig het publiek de rug toe; ziet niet in de zaal; haast zich niet, of ze bang is, dat het publiek ongeduldig zou worden).

(Christien alleen. Zwakke vioolmuziek van eenige afstand, in de maat van de Schotsche). (Christien, naar de muziek neuriënd, neemt Jean's tafel af, wascht het bord aan de aanrecht, droogt het en zet het in een kast.

Dan doet zij haar keukenschort af, krijgt een kleine spiegel uit een tafella, zet die tegen de kruik met seringen op de tafel; steekt een kaars aan en maakt een haar-naald warm, waarmee ze zich het haar aan het voorhoofd krult.

Dan buiten aan de deur, luisterend. Keert naar de tafel terug. Vindt de zakdoek, die de freule heeft vergeten, neemt die op en ruikt er aan; dan breidt ze, als in gedachten, de doek open, strijkt die glad en vouwt die in vieren enz.).

Jean (alleen naar binnen).

Ja, maar zij is gek! Zoo te dansen. En de menschen staan achter de deur en grinniken over haar. Wat zeg jij daarvan, Christien ?

Christien.

Och, het is immers haar tijd van de maand,

Sluiten