Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kom nu! Nu naar buiten, in het park! (Zy biedt hem de arm en zij' gaan).

Jean.

Wij moeten vannacht op negen midzomerbloemen slapen, dan worden onze droomen vervuld, freule!

(De freule en Jean keer en om in de deur. Jean houdt de hand voor het eene oog).

De freule.

Mag ik zien, wat je in 't oog gekomen is?

Jean.

O, het is niets — een stofje maar, dat gaat dadelijk over.

De freule*

Mijn mouw streek langs je gezicht, ga zitten, dan zal ik je helpen. (Neemt hem bij den arm en doel hem zitten, vat zijn hoofd en neigt dat achterover; met een punt van de zakdoek tracht zij het stofje te verwijderen). Zit nu stil, geheel stil! — (Slaat hem op de hand). Zoo! Zul je gehoorzamen! — Ik geloof, dat hij beeft, de groote, sterke man! — (Betast zijn bovenarmen). Met zulke armen!

Jean (waarschuwend).

Freule Julie!

De freule. Ja, monsieur Jean.

Jean.

Attention! Je ne suis qu'un h'omme!

Sluiten