Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jean.

U was het!

De freule (gaal zitten).

Hoe kostelijk! "f. i'** Jean.

Ja, als u 't zoo noemen wilt. Het was belachelijk! — Ziet u, dat was het verhaal dat ik straks niet vertellen wou, maar nu zal ik het vertellen. /

Weet u hoe de wereld er beneden uitziet ? — Dat weet u niet. Als haviken en valken, wier rug men zelden te zien krijgt, daar ze meestal hoog in de lucht zweven. Ik leefde in het diensthuis met zeven broers en zusters en een zwijn buiten op het grauwe veld, waar niet één boom groeide! Maar uit het venster zag ik de parkmuur van den graaf en de appelboomen daar boven-uit. Dat was de lusttuin van het paradijs; en er stonden veel booze engelen met brandend zwaard en bewaakten die. Maar toch vonden ik en andere jongens de weg naar de boom des levens — nu veracht u mij?

De freule. Och, appels stelen doen immerA^lle jongens. Jean.

Dat zegt u nu, maar u veracht mij in elk geval! Enfin! Eens kwam ik met mijn moeder in de tuin, om de uienbedden te wieden. Naast het land stond een turksch paviljoen in de schaduw van jasmijn en met kamperfoelie begroeid. Ik wist niet, waartoe men het gebruiken kon, maar ik

Sluiten