Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

man, zie je — die zijn zoo gemakkelijk te vangen (langzaam) — en dan worden we rijk — en bouwen ons een villa aan het Como-meer — het regent daar wel wat, nu en dan — maar {de slaap komt over haar) de zon zal toch ook wel eens schijnen — ook al lijkt alles duister — en — dan kunnen we immers weer naar huis gaan — en terug keeren (Pauze), — hier heen — of ergens anders heen...

Christien.

Luister eens! Gelooft de freule daar zelf aan ?

De freule (vernietigd).

Of ik zelf daaraan geloof?

Christien.

Ja- • , ,

De freule (moe).

Ik wèet niet; ik geloof aan niets meer. (Zij valt op de bank neer; legt het hoofd tusschen de armen op tafel). Niets! Geheel niets!

Christien (wendt zich tot Jean).

Zoo, zoo, je dacht het veld te ruimen?

Jean (verbluft; legt het scheermes op de tafel).

Het veld te ruimen? Dat is te veel gezegd. Je hebt immers het plan van de freule gehoord, en al is ze nu ook moe van het nachtwaken, het plan kan heel goed uitgevoerd worden!

Christien.

Hoor eens! Was het jouw plan, dat ik bij die daar keukenmeid moest worden ...

Sluiten