Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eens gelegenheid te geven tot zelfstandigheid, om hem een oogenblik vrij te maken van de aanwijzingen van de schrijver, is het 't beste, dat de monoloog niet uitgewerkt, slechts aangeduid wordt. Want daar het vrij onverschillig is, wat in de droom, teg^en de kat of tegen de papegaai wordt gezegd, omdat dit geen invloed .heeft op de handeling, kan een begaafd tooneelspeler, die midden in stemming en situatie staat, dat wellicht beter inproviseeren dan de schrijver, die niet van te voren berekenen kan, hoe véél er moet worden gepraat en hoe lang, eer het publiek wordt gewekt uit de illusie.

Gelijk bekend, is het Italiaansche tooneel in sommige scène's tot improvisatie terug-gebracht en zoo heeft het tooneelspelers voortgebracht, die dichten, (wel is waar naar de wil van de schrijver) wat een nieuwe vorm van kunst kan zijn, 'waarbij men van productieve kunst spreken kan.

Waar de monoloog weer onwaarachtig worden zou, heb ik de pantomime gebruikt en daar laat ik nog meer vrijheid aan de speler om te „dichten" — en zelfstandig eer te verwerven. Om evenwel aan het publiek niet te hooge eischen te stellen, heb ik de muziek, die door de midzomernacht wel is gemotiveerd, haar macht gedurende het stomme spel laten uitoefenen en ik verzoek de orkest-directeur bij de keuze van de muziek wel op te letten, dat geen vreemde stemmingen worden opgewekt, door herinneringen, 't zij aan populaire operette's of dansmuziek, 't zij door een al te nationaal stuk.

De dans> door mij ingevoegd, zou niet door een z.g. „Volks-scène" te vervangen geweest

Sluiten