Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gespoten. Hierin verstijft het tot een langen, ronden draad, waarvan de diameter overal dezelfde is. Deze draad wordt zoolang met zwavelammonium of eene dergelijke stof behandeld, tot ze de eigenschap, explosief te verbranden, verloren heeft. Ze wordt dan gedroogd, in den juisten vorm gebracht en verkoold. Op deze wijze is het mogelijk zeer gelijkmatige koolbeugels te verkrijgen.

Gewoonlijk wordt de koolbeugel, alvorens men hem in de lamp bevestigt, nog ā€˛gepraepareerd". Men brengt den draad gedurende korten tijd onder een klokje, dat met een gas, rijk aan koolwaterstoffen gevuld is, op zeer hooge temperatuur, door er een electrischen stroom door heen te sturen. Door de hooge temperatuur ondeedt het gas, dat met den draad in aanraking komt en er zet zich een dun laagje grafietachtige, grijze, harde kool op af, dat een gunstigen invloed op den levensduur van de lamp uitoefent. Dit laagje vormt zich het eerst op de plaatsen, waar de draad het dunst is en waar deze dus het sterkst gloeit.

Vaak gebruikt men nog eene automatische inrichting, die den stroom uitschakelt, zoodra zich zooveel kool op den draad heeft afgezet, dat deze een bepaalden electrischen weerstand aanneemt. Op deze wijze verkrijgt men koolbeugels, die alle onderling volkomen gelijk zijn.

De koolbeugels worden nu aan de stroomtoevoerdraden vastgemaakt, die in het zoogenaamde

Sluiten