Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De werking van het chloor is nog niet zoo heel eenvoudig. Het blijkt namelijk, dat wanneer men chloorgas in eene lamp laat, waarin zich een wolfraamlaagje op den wand bevindt, het chloor het wolfraam niet aantast. Laat men echter den draad gloeien, dan verdwijnt het laagje onmiddellijk. De chloormoleculen, die met den gloeienden draad in aanraking komen, worden volgens Langmüir in atomen gesplitst en deze zeer reactieve atomen verbinden zich, zoodra zij tegen den wand botsen, met de daar aanwezige wolfraamdeeltjes. De gloeiende draad zelf wordt door het chloor maar weinig aangetast.

De zooeven beschreven methode heeft vooral bij lampen met dikken draad, dus zulke voor groote lichtsterkten en lage spanningen, zeer goed voldaan. Bij dunnere draden treden moeilijkheden op, doordat het chloor den draad toch altijd nog een weinig aantast.

Eene andere methode, die veel toepassing heeft gevonden en die ook voor lampen met dunnen draad geschikt is, bestaat daarin, dat men den ballonwand inwendig met een dun laagje van het eene of andere zout bedekt. Gewoonlijk doet men dit door het zout op den gloeidraad te spuiten. Zoodra deze op hooge temperatuur gebracht wordt, verdampt het zout en zet zich als een zeer dun, meest onzichtbaar laagje op den ballonwand af. De wolfraamdeeltjes, die van den draad verdampen, schieten in dit zoutlaagje; zij blijven

Sluiten