Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de tragedie van heden. Onze toekomst daarbij is het vraagstuk van den dag. Maar daarbij doet zich iets voor, waarvan bij onze worsteling tegen Engeland of Frankrijk nimmer in zoo emstigen zin sprake was. Tusschen Nederland en Duitschland bestonden historische betrekkingen, die zeer lang hebben voortgeduurd — al is het staatkundig verband reeds vroeg verbroken.

Het ligt in de bedoeling die historische betrekkingen in eene algemeene schets te bespreken.

I

Onder het bestuur van den grooten Karolingiër: Karei de Groote — om niet verder terug te gaan — vormden, wat thans de Nederlandsche Gewesten zijn en de Germaansche landen eene eenheid. Hoe nauw aaneengesloten de bewoners van Duitschland en van de „lage landen bij de zee" waren, blijkt nog tijdens de Kruistochten. Duitschland vond toen nog zijn roeping: een bond van Christenvolken te vormen. Het „Heilige Roomsche Rijk der Duitsche Natie" voldeed daaraan. Het oude Duitsche keizerschap was niet een intensere vorm van het nationale Duitsche koningschap, maar een internationale instelling. Duitschland was in die dagen de grondslag voor den wereldlijk-socialen band der geheele Christenheid. Daaronder waren niet alleen de Germanen begrepen, maar ook de Slavische, Magyaarsche en Romeinsche naties. Het verband tusschen de onderdeelen was gevestigd op federatieven grondslag, d.w.z. vrijheid der onderdeelen met zoo min mogelijk beperkingen ten einde een harmonisch samengaan te behouden. Aldus vermocht het Duitsche keizerrijk een groote menigte andere dan Germaansche nationaliteiten op staatkundig gebied met elkander te verbinden, zonder dat deze aan een bepaalde nationaliteit als centrale macht mocht onderworpen worden. Aldus heeft het Duitsche keizerrijk eeuwenlang bestaan — totdat de kerkhervorming in de 16e eeuw daaraan feitelijk een eind maakte.

Maar lang vóór die kerkhervorming begon het gezag der

Sluiten