Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dommen. Hunne eigene jurisdictie zouden zij behouden. Het Rijk zou gehouden zijn hen bescherming te verleenen.

Het verdrag werd den 26 Juni 1548 te Augsburg gesloten.

Beide partijen hadden er voordeel van. Vlaanderen en Artois waren daardoor weder met het Duitsche Rijk verbonden. Van de overige gewesten waren er, die in de laatste eeuwen van het Rijk vervreemd waren en er nu weder toe behoorden.

De Nederlanders zouden voortaan, met name tegen Frankrijk, ook door het Duitsche Rijk beschermd worden. Kostbaar was dat zij hunne oude vrijheden behielden.

En zoowel Karei V als Filips II hielden aan die laatste bepaling tegenover den Rijksdag streng de hand.

Het eerste verzet kwam van Duitsche zijde. De Rijksdag zag op tegen den plicht de Nederlanden te beschermen tegen de voortdurende bedreiging door Frankrijk. In 1555 bepaalde zij daarom dat alleen die landen beschermd zouden worden, die zich aan de Duitsche jurisdictie onderwierpen.

Na dat besluit van 1548 sloten zich de Nederlandsche Gewesten vaster aaneen. Dat bleek vooral toen de door Karei V voorgestelde „Pragmatische sanctie" zonder tegenstand van beteekenis werd aangenomen. Daarbij werd de opvolging in alle gewesten: d.i. dus de erfelijkheid van de Souvereine macht in de mannelijke en vrouwelijke lijn van 's Keizers geslacht, vastgesteld. Alle daarmede strijdige rechten werden daardoor vernietigd.

Welken opvolger Karei V ook zou hebben in Duitschland, voor zijne dynastie was het bezit der Nederlanden dus bevestigd. En daarmede was het schitterende „Hertogdom van het Westen" feitelijk aan elk gezag en aan elke contröle van Duitschland onttrokken. Het lot van de Nederlanden zou voortaan geheel bepaald worden door de wijsheid van Carolus Quintus en zijne opvolgers.

Het feit dat Duitschland en Nederland verschillende wegen bewandelden, werd daardoor bevestigd.

Tot zoover de Staatkundige geschiedenis vlak voor de Regeering van Philips II. 323

Sluiten