Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rusland en Pruisen ten opzichte van de nieuwe verdeeling van Europa te weerstaan. Nederland zeide daarbij 4000 man toe.

De Belgische troebelen maakten opnieuw bemoeiing van de Europeesche Mogendheden met Nederland noodzakelijk. En het spreekt vanzelf dat daarbij ook door Pruisen een rol werd gespeeld.

Toen in 1830 de revolutie in Frankrijk uitbrak, waardoor Karei X van den troon vervallen werd verklaard, waren Pruisen, Oostenrijk, Rusland en Engeland verplicht Willem I te ondersteunen bij het verdedigen der barrière in de Zuidelijke Nederlanden. Pruisen toonde zich bereid. Friedrich Wilhelm verklaarde zich bereid zijn zwager te ondersteunen, omdat hij de Nederlandsche en de Duitsche belangen onafscheidelijk van elkander achtte.

Engeland heeft toen een spaak in het wiel gestoken. Het wenschte volstrekt niet de Nederlanden tegen Frankrijk te beveiligen en het dus te doen groeien tot een sterken noordzeestaat. Graaf Grey schreef ten minste den 3en September 1830 aan Prinses Lieven, de echtgenoote van den Russischen Gezant: y think that let what will happen, not a shilling or a man will be furnished frou hence.

Engeland deed dan ook niets. Maar Pruisen, dat door den opstand der Polen aan zijn Russische grenzen waakzaam moest blijven, trok toch een leger bijeen aan den Rijn. Van Duitsche zijde wordt beweerd dat daardoor alleen Fransche veroveringsplannen zijn gestuit.

In 1839 waarborgden Pruisen, Oostenrijk, Rusland en Engeland de Belgische neutraliteit. Het is de laatste maal geweest dat van Duitsche zijde (Pruisen) werd ingegrepen in het lot van Nederland.

In hoeverre het Nieuwe Koninkrijk behoefte gevoelde — ondanks alle echte Franschgezindheid — Duitschland gunstig voor België te stemmen, blijkt wel uit de Note Verbale aan den Bondsraad te Frankfort onmiddellijk na de troonsbestijging van Leopold I ingediend : Zij is te merkwaardig om niet weergegeven te worden:

„Belgiën hat nicht vergessen dass es Deutschen Ursprungs

Sluiten