Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beroemde „zwarte aarde", de „tsjernossom", die in Europeesch Rusland een aanvang neemt, en in Azië, dus aan de Siberische zijdevan het Oeralisch gebergte, doorloopt tot aan de rivier de Obi, en zelfs tot aan den Jenissej. Hier zijn nog verre verre vlakten, waar „de zwarte aarde" in hare weelderige vruchtbaarheid volkomen ongebruikt ligt, wachtende op de landbouwende kolonisten, die slechts hebben te ploegen en te zaaien om een overvloedigen oogst te verwachten.

Benoorden den 58sten breedtegraad, voor zoover het Westen van Siberië aangaat, maken de boschmoerassen het terrein voor menschelijke woonplaatsen minder geschikt. Alleen is met uitgesloten, dat eenmaal een gedeelte der wouden geveld en de streek door afwatering wordt drooggelegd. Dan kan ook hier verdere arbeid loon geven en aan eene nijvere bevolking welvaart schenken. Zelfs als het moest blijken, dat dit droogleggen der moerassen tot de onmogelijkheden behoorde - wat niet waarschijnlijk is, - dan was er nog eene andere uitkomst. De natuur is soms grillig, maar niet zelden ook zeer wijs bij het verdeden harer schatten. Juist in dit nog onbebouwbaar gebied van Siberië zijn de beroemdste vindplaatsen van graphiet, van goud en andere metalen. Bodaibo, in t Oosten van het Lenagebied, is ééne van de talrijke plaatsen, waar het klimaat den landbouw verbood, maar de goudopbrengst den ondernemer rijk maakte.

Een en ander doet het toch wel vreemd schijnen, dat Rusland ieder jaar talrijke landverhuizers den Oceaan liet oversteken om in Amerika brood te gaan zoeken, terwijl het m Siberië groote gebieden ongebruikt had liggen. Doch hoe dit zij er is veel ter verontschuldiging dezer verwaarloozing bn te brengen, en bovendien: er waren dan toch ten minste reeds drie millioen Russen in Siberië gevestigd, toen de IVde eeuw een aanvang nam.

III De kozakken

Eene eigenaardige Russische instelling is het kozakkenwezen. Het is zeer oud en dagteekent misRr.hiVn „JU

Sluiten