Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kozakken nog zeer achterlijk. Het landbouwbedrijf strekt niet verder dan voor eigen behoeften noodig is. In 't voorjaar trekt de kozak met zijn wagen en den eenscharigen ploeg naar de tsjernosjom, en hij blijft op het land tot hij den akker gereed en het zaad in de voren heeft. Dan keert hij huiswaarts en wacht tot den oogsttijd in Augustus of begin September, voor hij zich weder op den akker vertoont. Maar nu moet er haast gemaakt worden, want soms komen de nachtvorsten al te spoedig hem verrassen. Een groot voordeel is het, dat de jongste tijd tot in deze afgelegen gewesten de door Amerika geleverde landbouwmachines heeft gebracht om het werk van den oogst te bespoedigen. Dorschmachines met strooverbranding tot drijfkracht zijn al geen zeldzaamheid meer. Voor heden berekent men echter den oogst nog maar op een derde gedeelte van hetgeen Europeesche landbouwstaten per akker opleveren. Van de vier oogsten, zegt de Siberiër, valt er één goed uit; twee zijn er gewoonlijk voldoende, en de vierde mislukt. Is het wonder, dat de Siberische kozaklandbouwer van zijne graanvoorraden te besparen weet? In het goede jaar moet de overvloed worden verdeeld: één deel voor den aanstaanden winter, en het overige in de schuren voor de magere jaren en het misgewas.

Bezoekers der stanitza's staan dikwijls verbaasd over de groote graanvoorraden, die de kozakken-boeren in hunne schuren hebben opgeborgen.

IV De boerenbevolking

De kern der bevolking van het Siberische land zijn de Russische boeren. Sedert den tijd der eerste ontdekkingen en veroveringen achtte de regeering het nl. voor de verbinding met het nieuw verworven gebied van belang overal nederzettingen van boeren te vestigen, welke nederzettingen dan als tracts, of rust- en wisselplaatsen, voor de doorreizende officieren en ambtenaren moesten dienen, Zoo groeiden uit deze eerste nederzettingen eene reeks van koloniale steunpunten, van stadjes en steden, die de ver-

Sluiten