Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nauwelijks 20 jaren oud begon de jonge Republiek met kracht aan hare uitbreiding.

Sedert de onafhankelijkheids verkrijging waren tot het oogenblik van Monroe's verklaring tot de Unie toegetreden: O h i o (1802); Indiana (1816), Kentucky, Illinois (1818); Maine, Vermount (1820); Missouri (1821). JDe trek naar het Westen bleef aanhouden. Maar voorloopig ging het niet verder dan tot de „Alleghanies". De Indianen, die, zooals in Florida, de Seminolen, heldhaftig weerstand boden, werden, zij het dan ook met moeite, overal overwonnen. De geschiedenis van hun verzet heeft geen belangrijken invloed gehad op de expansie der V. S.

Van belang is het alleen te vermelden t.z.t. hoe dat Indiaansche vraagstuk ten slotte is opgelost.

Wat de Amerikanen betreft, ook in de reeds bestaande Staten hadden verschuivingen van bevolking plaats. Daardoor werd de beteekenis van sommige dier oudere Staten vergroot, die van andere verminderd.

Te midden dier bewegingen, had de koop plaats van Louisiana (1803). De Eerste Consul ontzag zich niet die kostbare erfenis van het Oude Frankrijk — een oppervlakte van 2.2000.000 K.M'. — voor 15 millioen dollars van de hand te doen.

Een blik op de kaart doet zien van hoe groote beteekenis die aanwinst voor de V. S. moest zijn. Het stroomgebied van de Mississippi — de levensader van het geheele NoordAmerikaansche gebied — kwam daardoor in het bezit van de nog jonge Republiek. Voor kolossale uitbreiding lag dus het veld open. Vele Amerikanen wisten dat in dien tijd niet. Zij vreesden bovendien — en in zooverre gaven de latere gebeurtenissen hen gelijk — voor de tegenstelling in belangen tusschen den handel in het Noorden en den plantage bouw in het Zuiden.

Aan de nadeelen van den slavenhandel — in het Zuiden bloeiend — dachten zij niet. Toch was reeds in 1787 door 8 Staten een besluit genomen — in een tijd toen de constitutie nog in wording was — dat „ten N.W. van de Ohio"

Sluiten