Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(1850), waarin bepaald werd dat in Midden-Amerika tusschen de twee groote Oceanen een kanaal zou worden gegraven om het Rijk bijeen te houden.

Het is waar dat Engelands toestemming toen gevraagd en verkregen werd. Maar het is waarschijnlijk geschied om Engeland daarbij niet tot tegenstander te hebben.

G r a n t zette in 1869 op het verscherpte systeem als 1 sluitstuk de bepaling dat de oude Europeesche Koloniën in Amerika niet aan een andere Europeesche Macht mochten worden overgedaan.

Zoo was de positie van de V. S. als continentale macht, als paramount power gevestigd. Een volgende stap kon alleen — het uitoefenen van buitenlandschen invloed zijn. Maar daaraan dacht men tot 1895 niet. Kenners van de bedoelingen der Amerikaansche politiek beweerden zelfs dat voor de V. S. geen „buitenlandsche politiek" bestond *)• De geschiedenis van het verleden scheen non gelijk te geven.

Het definitieve antwoord daarop gaven de laatste jaren van de XlXe, de eerste van de XXe Eeuw.

III. De beschrijving van het Amerikaansche volk — versterkt met honderdduizende volksverhuizers — zooals het zich over het reusachtig continent uitbreidde; van zijn rassenkwesties, zijn cultuur, zijn sociale verhoudingen, zijn wereldeconomische beteekenis kan binnen de grenzen door de gegeven opdracht gesteld, slechts in een enkelen omtrek gegeven worden.;

Over het Amerikaansche volk is ontzettend veel geschreven. Allerlei oordeelen zijn over die Amerikanen geveld. Gunstige

') Tegenover Canada namen de V. S. alleen een strijdvaardige houding aan, als zij onbetwistbaar in hun recht waren. Gelijk bleek bij de Oregon-quaestie in 1842. En ook Engeland streefde er, in het grootste gedeelte van de XlXe Eeuw, naar met de V. S. goede nabuurschap te houden. De grensregeling bleek moeilijk. Maar plagerijen, zooals onmiddellijk na het onafhankelijk worden der V. S. (1783) plaats hadden tegenover de Amerikaansche buren, behoorden sinds lang tot het verleden. De Canadeesche opstand, vooral toen er — met de Fransche Canadeezen vooraan —, in Canada een streven naar afscheiding ontstond ,was een nuttige lei voor Engeland geweest.

De 5000' K.M. lange Canadeesche grens is sedert 1846 (regeling der Oregonqueestie) ongerept gebleven.

Sluiten