Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

breken", Waarvan GaLII/ei de vurige verdediger is; Galilei beeft voorloopers, maar met hem inzonderheid vormt zich de wetenschap, welke op de waarneming en de mathematische analyse gegrond is. Deze jeugdige wetenschap kan onder de dienstbaarheid aan de philosophie niet blijven leven; haar voorwerpen, haar methodes van onderzoek zijn verschillend. Zij scheidt zich: met opzien van haar af. Trotsch op haar langdurige heerschlappij, berust de philosophie niet gemakkelijk in zulk een breuk; zij houdt vooral aan haar beginselen vast, zooveel eeuwen oud, zoozeer met den loop der tijden vereenzelvigd en waardoor zij zulke vernuftige verklaringen van de zaken in de natuur heeft kunnen geven. Hoe onaangenaam deze harmonie door den Florentijri te zien verstoren!

Ten tweede, Galilei, die zulk' een vrij spel op wetenschappelijk terrein had, beging praktisch een ontzaggelijke fout door het geschil op het gebied der exegese over te brengen. Om dat te doen was het oogenblik zoo slecht mogelijk gekozen; de vorderingen van het vrije Protestantsche onderzoek, hetwelk, van Duitschland uit, Italië dreigde te overrompelen, hadden de vereerders der rechtzinnigheid wakker geschud en zij zagen zich genoodzaakt een voorbeeld in den driesten leek te stellen.

Ten derde, om kort te gaan, de ten minste schijnbare kwade trouw van Galilei, zijn hardnekkigheid om zijn ideeën staande te houden, zijn drijverijen om ze te doen zegevieren, deden op zijn persoon en zijn leer des te féllere banbliksems neerdalen, naarmate die persoon en die leer schitterender waren en van hooger hand gesteund werden.

Deze redenen verklaren het belang, dat men in de veroordeeling van Galilei stelde op het tijdstip dat zij plaats had.

° De gronden, welke sedert dien tijd medegewerkt hebben om de aandacht op deze veroordeeling te vestigen, zijn vooral van gedsdienstigen aard.

De eerste is de vergetelheid, waartoe sedert drie eeuwen ten gevolge van de politieke omstandigheden en van de beweging tot vrijmaking der geesten het bestaan van de strafrech[ terlijke macht der Kerk vervallen is. Heel wat menschen, zelfs \ onder de Katholieken, hebben moeite om aan te nemen, dat } de Kerk, evenals iedere maatschappij, de leeringen, door hare

Sluiten