Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

' in beweging is of ifi rust, de aarde of de zon. Wijl de H. ' Geesr opzettelijk nagelaten heeft, ons in soortgelijke zaken

. te onderrichten, omdat dit met zijn doel, het heil der zielen, niet overeen kwam, hoe kan men dan nu beweren, dat het noodig is in zulke zaken deze of gene zienswijze aan te nemen en dat zulke zienswijze een geloofswaarheid is en een andere een dwaling? Kan een zienswijze, welke het heil der zielen niet betreft, wel ketterij zijn? Mag men zeggen, dat de Heilige Geest ons iets heeft willen leeren, dat, het heil der zielen niet aangaat?"

Deze gedachten van Galilei over Schtiftuurverklaring, de laatste misschien uitgezonderd, zijn juist, doch waren voor dien tijd veel te vooruitstrevend. Geen wonder, dat hij met het algemeen gehouden gevoelen der geleerden in botsing kwam, vooral ook door de manier, waarop galilei optrad en zijn bevindingen verdedigde. Had hij het voorzichtiger en kalmer aangelegd, dan zou het zulk een vaart niet genomen hebben.

„Galilei had zich moeten houden bij zijn wetenschap en zich niet bemoeien met Schriftuurverklaring. Zoo schreef een zijner vrienden uit Rome, Mgr. DlNl (20 Mei 1615): „Een punt is opgehelderd: men mag schrijven als wiskundige en in den vorm van onderstelling, gelijk copernicus gedaan heeft, zooals men zegt, men mag gerust schrijven op voorwaarde, dat men niet in de sacristy kome." Galilei was ongelukkig gegaan in de sakristy der Schrifruurverklanng, door de H. Schrift 'met zijn denkbeelden te willen overeen brengen en daar ging men hem met geweld aan de deur zetten." f)

Ondanks den aanctoot, welken galilei verwekt had, schreef hij eenigen tijd later over hetzelfde thema een grootere, aan de Groothertogin-moeder gerichte verhandeling. Zijn bestrijders kwamen niet alleen op wetenschappelijke gronden tegen de gevolgtrekkingen, welke Galilei uit zijn sterrekundige waarnemingen afleidde, op, maar zij brachten de kwestie op theologisch en exegetisch 'gebied over en beweerden, dat het gevoelen van galilei in strijd was met de H. Schrift. galilei volgde hen op dit doornig terrein, waar hij niet thuis was. Daarom zag hij de voetangels en klemmen niet, welke daar lagen. Dit was zijn ongeluk.

i) A. van Roey, De Veroordeel™? mn Galileo Galilei eudeOnfeii* baatheid der Kerk. Antwerpen, 1906, p. 13.

Sluiten