Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze veroordeeling hebben uitgesproken De veroordeeling

van i6j6 is niét bekrachtigd door den Paus en ge volgelijk kan uit hare objectieve valschheid geen opwerping genomen worden tegen de onfeilbaarheid van den H,Jatoel. Integendeel, wanneer wij letten op het voortdurend gebruik van de Congregatie S. '■Officii om hare dogmatische decreten door den H. Stoel te laten goedkeüren en bekrachtigen, dan is de ongelukkige vesoordeelingi die. wij bespreken, wel verre van een opwerping tegen de onfeilbaarheid van den Paus, veeleer een krachtig ge1<'fÉLgeni'\ dat Christus ook tot de opvolgers van Petrus gezegd heeft: „Gij zijt Petrus en op deze steenrots :al ik mijne Kerk benwen en de poorten der hel zullen haar niet overweldigen" (Math. XVI, 18). Bouix verklaart, dat dit by zijn weten hec eenige geval is, waarin een dogmatisch 'ekreet der Inquisitie niet door den Paus is bekrachtigid. (})

Na dit betcog is het niet moeilijk de waarde aan te geven, welke wij aan deze veroordeeling moeten hechten. Immers, volgens Bouix, een geleerd en ongetwijfeld rechtzinnig Canonist. moeten de dekreten, welke door de Congregaties van de Inquisitie en van den Index worden uitgevaardigd, in drie soorten onderscheiden worden: ie. in zoodanige, welke de Paus in zijnen naam door een Breve of anderzins openbaar maakt; deze dekreten zijn verklaringen ex. caikedra; 2e. in zulke, die door de Congregaties worden uitgevaardigd, maar met de uitdrukkelijke bepaling er bij, dat de Paus ever dezelve is geraadpleegd of hunne openbaarmaking bevolen heeft; of deze dekreten als verklaringen van dn Paus ex cathedra te beschouwen zijn, is een betwist punt; 3e. in dekreten, welke door de Congregaties zonder bovengenoemde clausuul worden uitgevaardigd; deze dekreten zijn slechts feilbare uitspraken van de Kardinalen, hoewel ze als disciplinaire bepalingen verplichtend zijn. Zelfs, wanneer de Paus met den inhoud van zoodanige dekreten instemt en hunne openbaarmaking verordent, mogen zij niet als verklaringen ex cathedra beschouwd worden, tenzij van deze pauselijke instemming of verordening melding wordt gemaakt. (2)

De veroordeeling van Galilei nu behoort tot de laatste soort van genoemde dekreten. Hoewel de Paus instemde met haren zin en strekking en medewerkte tot hare openbaarmaking, verscheen zij echter zonder zijne vormelijke goedkeuring. Zij was dus slechts een verklaring van een gerechtshof, dat, hoezeer ook te eerbiedigen, echter geen macht had om zekere leering tot geloofsartikel te verklaren en andersdenkenden tot ketters te maken." (3)

c). De Paus heejt zijn uitspraak niet voor alle geloavigen verplichtend gemaakt.

{}) Bouix. Revue des sciences eutêsiast. 1886, p. 227. (*) Dr. F. H. Reusch, Theol. Literatwblatt, 1867, p- 760, (»j De Katholiek, 1868, LIII, p. 314—320.

Sluiten