Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lichamen was veranderd. Maar gelijk het altijd gaat, slechte bewijzen bederven meer dan volstrekt geen bewijzen.

Bovendien had galilei meer misdaan dan het stelsel van Copernicus als zeker op een onhandige manier te leeren. Hij had tegen een uitdrukkelijk verbod zijner wettige geestelijke overheid gehandeld en langs een slinkscben weg de kerkelijke goedkeuring bemachtigd. Wordt er voorzichtigheidshalve een billijke politieverordening uitgevaardigd, dan is ieder burger gehouden, zich daaraan te onderwerpen, en niemand kan het den rechter euvel duiden, als h!j een overtreder dier verordening ter verantwoording roept en straft. Zoo ook met Galilei. Afgezien van de waarheid of de valschhëid van het Copernicaansche systeem, was de kerkelijke overheid te Rome in haar volste recht, vooral wanneer men de omstandigheden en den stand van het vraagstuk in oógenschouw neemt, om als maatregel van voorzichtigheid voorloopig te verbieden, dat het systeem van Copernicus als zeker voorgesteld werd. Zij moet waken over de zuiverheid van het geloof en wanneer zij op goede gronden meent, dat voor de zuiverheid des geloofs gevaar dreigt, kan zij naar omstandigheden beslissen, wat haar noodzakelijk en doelmatig dunkt. Niemand heeft daarenboven de bevoegdheid, om haar door bedriegelijke middelen een goedkeuring af te troggelen en te ontfutselen, die zij niet zou gegeven hebben, wanneer men eerlijk gehandeld en met open kaart gespeeld had. Om beide redenen kon dus de kerkelijke .overheid galilei voor haar rechtbank ter verantwoording roepen en hem straffen, nadat zijn vergrijp bewezen was.

Had Galilei zich na zijn eerste veroordeeling in 1616 stil gehouden, de gedragslijn, hem door de Congregaties voorgeschreven, gevolgd en zijn tijd geduldig afgewacht, dan zou hij geen tweede veroordeeling op zijn dak gekregen hebben. Onder de geleerden, zoowel geestelijken als leeken, waren ér reeds verscheidene, die het stelsel van copernicus begonnen te houden. Het kon niet uitblijven, dat stelsel moest meer en meer veld winnen en ten laatste algemeen worden. Op de houding, den toon en de manieren van Galilei, die hij bij zijn tweede proces tegenover zijn geestelijke rechters aannam, valt nog al iets te zeggen. Zijn onoprechtheid en hartstochtelijkheid heeft

Sluiten