Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INLEIDING.

Uit de Middeleeuwen is ons een rijke fchat van legenden bewaard gebleven, wier eigenlijke oorfprong in bet algemeen niet meer te benaderen valt. Maar de meejle dragen het fpecifiek Katholieke karakter dat de Chriftelijke Middeleeuwen eraan fc honken, en het grondthema der middeleeuw fche volkslitteratuur: „Vermijd het kwade en doe het goede" herhaalt er zich met oneindige verfcheidenheid.

De volkspredikers, vooral de Dominicanen — gaf de H. Dominicus zelf niet het voorbeeld? — plachten deze - korte verhalen over God, Maria, de Engelen, de Heiligen en den duivel, doorweven van vijioenen en droomen, uit den mond van het volk opgevangen, ter leering en verduidelijking in hun fermoenen in te vlechten; gedachtig aan het fpreekwoord: „Brevis viapar exempld", d.zv.z. metvoorbeeldenwerktmen fpoedigeren beter op het gemoed dan met lange redeneeringen. (Vandaar de benaming exempelen die voor die korte vertellingenin gebruik kwam).

Zoo wilde een prediker zijn hoorders inprenten dat men om vergiffenis te krijgen, eer ft vergiffenis moet vragen, en hij verhaalde als voorbeeld:

„Een heilig man had eens een vifioen, waarin hij den duivel zag ftaan voor Gods troon. Toen hij luifterde, hoorde hij den boozen geeft tot God zeggen: TVaar om hebt gij mij vervloekt, mij, die u Jl'echts één enkele maal beleedigde, terwijl gij duizenden menfchen vergaaft, die Uzoo dikwerf beleedigden? God antwoordde: Hebt gij mij ook maar één enkele maal om vergijfenis gebeden?"

Sluiten