Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Stil toch"' vermaande Soeurette „laat Onkeltje nu toch uitspreken" en ze legde haar de hand op den mond.

Anne Marie gooide haar zakdoek, dien ze tot een bal geknepen had, naar het plafond en verzekerde toen plechtig dat ze verder zou zwijgen als een mof. Zij scheen echter door haar uitroep den gedachtengang van den notaris te hebben afgebroken, want hij zweeg, tikte met het gouden potlood tegen zijn voorhoofd en zei nadenkend: „Dat is het juist, waar ik het nog niet eens over ben,.... wat namelijk voor jullie 't beste is. Het buitenleven is wel aardig voor een tijd, maar zal het je op den duur bevallen ?"

„Bevallen ? maar Onkeltje, ken je nu wat verrukkelijkers dan buiten wonen ? Ik vind het zelfs plezierig, als je vertelt, dat er geen tenniscourt is en de markies van Carabas er geen kleine auto op na houdt, waar we boodschappen mee zouden kunnen doen in de eene of andere naburige stad." 6

„Je brengt me juist op een punt, Anne Marie, dat ik al lang eens wilde aanroeren. Je bent beiden oud en wijs genoeg om als groote menschen behandeld te worden. Je weet en daar ken je mij, hoop ik, genoeg voor, dat ik je 'van alles gun en dat ik altijd getracht heb je het zoo goed mogelijk in 't leven te geven. Je hebt beiden een fatsoenlijk inkomen, maar.... er is geen sprake van auto's of zulke dingen; je zoudt het leven daar buiten zelfs zeer productief kunnen maken, als Soeurette b.v. zich eens bemoeide met het huishouden, met inmaak en met vruchtenteelt. Er is, tot nu toe niet veel zorg aan alles besteed, ik had den tuin verpacht, maar een goede tuinman is wel te vinden en als Anne Marie zich nu eens toelegde op het verzorgen van pluimvee zooals kippen en eenden enz.; ik denk wel, dat het juist iets

voor haar zou zijn"

Soeurette knikte heel bedachtzaam, zij ondersteunde het

Sluiten