Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Marie Toll van Waveren, tot steun en leiding te zijn in het moeilijke leven. Als deze roeping je nog niet genoeg is, dan weet ik het niet."

„Alsof je ooit naar mijn raad luistert 1"

„Alsof ik je, zonder je raad, ook niet noodig had. Ik zou eigenlijk niet weten wat ik beginnen moest zonder jou."

Soeurette antwoordde niet meer, zij had nu allerlei plannen in 't hoofd, die zij moest gaan uitwerken.

Zij hoorde Anne Marie reeds half slapend, zich omdraaiend, zeggen: „Denk er om, dat je nooit geheimen voor me mag hebben; dat je mij altijd alles vertelt, waar je aan denkt. Ik vertel jou zelfs alles, voordat ik nog gedacht heb."

Lang lag Soeurette nog wakker en dacht over de toekomst na. Wie haar echter den volgenden dag met hare zuster in het bosch, dat het dorp begrensde, had ontmoet, zou nimmer gedacht hebben dat ze haar hoofd zoo kort geleden met zulke ernstige gedachten had gekweld.

Anne Marie had een ezel van den notaris weten te krijgen. Nu waren zij gaan wandelen met den Schotschen herdershond en den ezel. Zooals alle ezels gewoon zijn, liep ook deze telkens een heel eind gedwee mee, om dan weer in eens, zonder eenige reden, stokstijf te blijven staan. Dan probeerden zij om de beurt met vriendelijke woordjes, met aanmoedigend geklop op den rug, hem weer aan den gang te krijgen, maar de ezel bleef staan.

Barry werd te hulp geroepen en tegen hem opgehitst, maar niettegenstaande de ruige herdershond verscheidene malen tegen hem opsprong, verroerde het koppige beest zich niet.

Juist op het oogenblik, toen de beide witte gedaanten, half onmachtig van het lachen, zoo hard zij konden aan den teugel trokken, kwam de dokter op zijn rijwiel uit een der boschpaden te voorschijn. Hij had een weg dwars door het bosch

Sluiten