Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgen, het zou haar niets kunnen schelen als wij beiden weg waren. Zij zou misschien een oogenblik verwonderd kijken, maar dan was ze weer dadelijk tevreden. Ze is veel liever met Santje dan met ons."

De notaris keek haar even onderzoekend aan, toen zeide hij op zachten toon: „Kind, je moet altijd veel van haar

houden veel geven en niets verwachten; zij heeft

zooveel geleden als je wist, wat ze al doorgemaakt

heeft."

Soeurette antwoordde niet, en dacht, dat zij meer wist dan de notaris vermoedde.

Maar het was opmerkelijk hoe hij na dit punt in het gesprek, meer en meer op hare plannen inging.

Zelfs ging hij 's middags met haar mee naar het naburige dorp, om het aardige kinderhuis te bezichtigen en mevrouw van .Steggerda te bezoeken, die de nieuwe directrice zocht en de geheele inrichting bekostigde.

Zij vonden op het buiten een aardige oude dame, die dadelijk met buitengewone goedkeuring Soeurette monsterde. Dat was juist wat zij zoo lang reeds begeerd had: een meisje van beschaving aan het hoofd van haar kinderhuis te zien.

Al de bezwaren van den notaris wist zij weg te praten. De verantwoording zou voor Soeurette niet te zwaar zijn, want zij kwam er zelf geregeld een paar maal in de week; er was een uitstekende huishoudster, die reeds jaren lang het werk deed; er waren nooit meer dan twintig kinderen en Soeurette kon nog een tijd lang alles van de tegenwoordige directrice leeren. Deze had geen haast om heen te gaan, zij werd alleen te oud om het op den duur vol te houden. De bediening was verder ook uitstekend.

- Er was ook een salaris aan de betrekking verbonden. De notaris maakte tegenwerpingen maar Soeurette verklaarde heel kalm dat zij zeer gaarne wat verdienen wilde.

Sluiten