Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuld sprake was, alleen van een groot geluk." Anne Marie had bij deze woorden weer een vuurroode kleur gekregen, en zij stond haastig op om thee te schenken.

De notaris liep nog steeds op en neer en Soeurette, nieuwsgierig geworden, stelde allerlei vragen.

„Hoe ziet hij er uit?"

„Lang en knap" hoorde men van af de theetafel. „Blond of donker?"

„Heel donker en erg van de zon verbrand; hij is altijd veel in het buitenland geweest, en houdt van sport, bergen beklimmen en skiloopen en weet ik wat al meer."

„Een nietsdoener!" bromde de notaris.

„Ja maar" — verzekerde het meisje, hem zijn kopje thee voorhoudende — „hij gaat nu aan den gang, hij is voorgoed in het land teruggekomen. „Hij gaat van den winter op de secretarie en zal het geheele huis weer bewoonbaar laten maken."

De notaris was weer gaan zitten en dronk nu met langzame slokjes zijn kopje thee uit.

Anne Marie keek met een gelukkigen glimlach in het vuur, en Soeurette staarde nog steeds verbaasd haar zuster aan, verlangend samen naar boven te kunnen gaan, om nog meer van alles te hooren.

„En wat is nu het eind van de geschiedenis?" vroeg de notaris op eens.

„Onkeltje, er is geen eind aan, 't is alleen maar een begin," verzekerde Anne Marie, met een schalkschen blik hem aankijkende.

„Ja, ja, houd je nu maar niet alsof je mij niet begrijpt, je kunt nu wel zeggen dat ik geen verstand van die zaken heb, maar ik ben toch van plan een begin een begin te laten blijven, als ik bemerk dat het niet naar mijn zin gaat."

Onkeltje

Sluiten