Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De notaris sprak nog steeds op ongeduldigen toon, en het was hem aan te zien dat hij niets in zijn schik was over het gebeurde.

„Het is ook niet goed dat jullie zoo alleen rondloopen hier in "den omtrek" ging hij voort. „Wie weet wat voor dingen er nog meer kunnen gebeuren.... Is het jullie gewoonte in onbewoonde huizen door te dringen?" vroeg hij op onrustigen toon, Soeurette aankijkende.

De beide meisjes barstten nu in een schaterlach uit en Anne Marie danste van plezier door de kamer.

„Een gouvernante, Onkeltje! Een gouvernante om met z'n drieën door de bosschen te wandelen. Waarom neem je zelf niet je ontslag, wij beloven je dan hierbij plechtig, dat wij nooit zonder jou een stap buiten de plaats zullen zetten."

Soeurette stelde den notaris echter gerust, en verzekerde hem dat in den geheelen omtrek geen onbewoonde huizen waren, slechts dit oude kasteeltje. Zij hadden een paar keer met de aardige tuinvrouw gepraat, en ook het zieke meisje eens opgezocht. U behoeft zich in 't geheel niet ongerust te maken, er is immers niets gebeurd. Anne Marie is dadelijk naar huis gegaan en zij gaat, nu het kasteel bewoond is, natuurlijk dien kant niet meer uit."

Toen zij echter boven waren in haar eigen kamer zeide Anne Marie opeens:

„Er is vandaag wel een heeleboel gebeurd, je zult zien dat" hij hier gauw een bezoek komt brengen, dat geloof ik vast."

„Maar als Onkeltje niet thuis is, en ik ben weg, zal je hem niet kunnen ontvangen," antwoordde Soeurette op vasten toon.

„Ja maar, hij zal ook wel zorgen dat hij een bezoek brengt als" hij weet dat Onkeltje er is, dat begrijp je toch ook wel ?" en Anne Marie neuriede een vroolijk liedje.

Sluiten