Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet slechter dan de meeste menschen.... Is het nu voor jou iets blijvends, of iets, dat voorbijgaat ?"

Anne Marie was opgerezen, de vlammen beschenen haar met een rooden gloed en belichtten hel en scherp de welgevormde gestalte.

Met schitterende óogen keek ze hem aan. „Onkeltje, het

is iets dat blijft!" .

Dat hebben ze allemaal gezegd, kind, vele menschen vóór \ou Mag ik je eens rustig iemands levensgeschiedenis vertellen? Ik weet het wel," - vervolgde hij even op ongeduldigen toon - „het zal niets geven, het geeft nooit iets, of wij ouderen nog zooveel dingen door droevige ervaringen anders hebben leeren inzien en onze levenswijsheid duur hebben betaald, telkens komt er een nieuw geslacht dat voor zich zelf wil zoeken en uitvinden wat goed is en zich niet stoort, of misschien niet storen kan aan den raad der ouderen. Dikwijls zengen ze zich de vleugels en verliezen ze t beste en 't mooiste, dat het leven te geven heeft."

Anne Marie was in hare vorige houding teruggeschoven, zij keek weer in 't vuur, .... even viel ze hem in de rede:

Geloof je niet Onkeltje, dat je nu eenmaal niet leven kunt va! •ervaringen van andere menschen en dat je alleen maar weet wat zelf door je ziel is heengegaan?" „'t Schijnt zoo," — antwoordde deze kortaf. Na eenigen tijd van stilzwijgen ging hij voort: Eens heb ik net zoo'n meisje gekend als jij - t is nu ■Maren en jaren geleden - zij deed, volgens de menschen een prachtig huwelijk. Oppervlakkig beschouwd was er ook geen enkele reden, waarom die twee menschen niet gelukkig zouden zijn. Zij waren rijk, ze hadden wat hun harten begeerden en toch hebben ze kans gezien elkander diep rampzahg te maken. Hij door schuld, zij door „schuldelooze schuld zooaT men dat tegenwoordig noemt. Hij, omdat hij zich niet

Sluiten