Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kant een kamer aan 't schoonmaken was. Maar ze bedankte verder voor dat harde werken, ze had er meer dan genoeg van. Eerst even een schaartje halen op de slaapkamer van de directrice. Wat die alles netjes had!.... je kon wel

zien, dat ze van den rijkdom was Natuurlijk alles achter

slot. Geërgerd liep het meisje rond, betastend kasten en latafel. „Zeker bang, dat ze bestolen zou worden, voor haar, . Roortje, behoef je anders niet bang te zijn, ze is veei te trotsch om te stelen.".... Even bleef ze voor de toilettafel staan. Goedkeurend knikte ze tegen haar eigen beeltenis als ze maar eens anders gekleed was, b.v. zooals

de freule, 't Was waarlijk geen kunst er dan knap uit te zien. Jammer, dat ze straks haar Zondagschen hoed niet kon opzetten, dien hadden ze opgeborgen.... dan maar den daagschen en gelukkig, dat ze bij haar zwarte japon kon, die hing op zolder, achter een gordijn. Straks na het avondeten, als het een beetje donker werd, zou ze het op een loopen zetten, 't was nog wel drie kwartier naar den hein of misschien wel een uur, maar ze zou flink voortmaken. Als ze eenmaal aan 't groote station was, zou ze wel zien verder te

komen. Het adres van haar zuster kende ze van buiten

Wat de freule er van zeggen zou, als ze weg was ? 't Mensch was altijd even vriendelijk tegen haar geweest, maar ze mocht

'r toch niet lijden Waarom? Dat zou ze niet kunnen

zeggen Wie houdt er nu van zijn bewaker? Een gevangene zeker niet, zij ook niet

Ze was onderwijl naar den zolder geslopen, trok haar matras haastig te voorschijn, behielp zich met een speld om de steken uit de matras los te trekken en had weldra, na eenig zenuwachtig woelen in het muffe zeegras, haar geld bijeen. Nu nog alles netjes klaar leggen, zoodat ze alles bij de hand had, en dan maar poetsen en sjouwen tot het avond beliefde te worden.

Sluiten