Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertelde voor de tiende maal, dat zij van avond geen melk was komen halen, en de dikke boerin, met de handen in de zijden, vond het een schande, want zooals je hier behandeld werd, - nou dat vond je nergens 1 En de twee juffrouwen fladderden hulpeloos heen en weer, dan naar boven voor de onrustige kinderen, die door al het gepraat wakker waren geworden, dan weer naar beneden, om toch niets van het gesprokene te verliezen.

Met forsche stem en ietwat ironisch zeide de dokter, in eens midden tusschen al de menschen staande: „U kunt allen rustig naar huis gaan, het meisje is gevonden en logeert vannacht op de pastorie.", Toen, tot de helpster: „Wie is er uitgestuurd, om haar te zoeken?"

„De zoon van den boer, en de knecht, en d'r is een boodschap naar den veldwachter," — alles klonk verward dooreen —. „En me dochter is mevrouw van 't Huis gaan waarschuwen."

„Juffrouw Treesje, wilt u even aan Mevrouw van Steggerda gaan zeggen dat het meisje terecht is? En U — zeide hij, zich tot de andere wendende — „zoudt u de li&ten willen uitdoen en alles rustig doen zijn in huis?"

Ze begrepen hem allen. In een oogenblik was iedereen die niet op Welgelegen hoorde verdwenen, alleenlrje schoon; maakster, die nog wat naders hoopte te hooren talmde no*;. Zij had den moed aan den dokter te vragen: „Hebt I haar gezien ?"

„Zeker!", was het korte antwoord.

Toen besloot ook zij maar om te gaan, ze lieten toch niks

los, zulke dokters, ze waren altijd gesloten als een bus. Toen zij weg was vroeg de dokter haastig: „Welken kant

is de freule opgegaan?"

„Ik geloof dat zij naar 't bosch is, ze heeft een fluitje van een van de jongens medegenomen, ze hoopte op die manier Roortje te laten hooren dat er iemand in de buurt was."

Sluiten