Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geven worden en 'twas beter dat ze niet over haar man sprak.

„Weet je Onkeltje" — zeide Anne Marie nu opstaande — „je moet niet denken, dat Godert niet lief voor mij is, of dat we ooit moeite samen hebben. Ik weet niet wat het is, maar soms schijnt hij in een andere wereld te leven, waar ik geen deel aan heb, dan is het net of ik hem verveel, dan wordt hij onrustig, en gaat voor zaken op reis, en ziet u.... dan ben ik zoo eenzaam, en 't geeft niets, of ik mooie kleeren aandoe en in mijn auto rondrijd, je hart wordt er niet warm van."

„Nu moet je sterk zijn, en liefhebben" — zeide de notaris, opstaande — „geven, al maar geven, en niets vragen en nooit verwijten. Je hebt hem genomen, zooals de Engelschen zeggen, „for better and for worse" *) welnu, zegen hem met je liefde, hef hem op, hoog boven het aardsche uit, op je biddende handen. Bijna zal je bezwijken, maar nooit geheel."

Hij liep nu weer op zijn eigenaardige manier de kamer op en neer, met de handen in de beide zakken, op zijn voorhoofd lagen de diepe rimpels, die Anne Marie zoo dikwijls had gezien in allerlei ernstige oogenblikken van haar leven. Zij had de hooge lamp aangestoken en was bezig met het theeservies.

Peinzend keek de oude man op haar neer. Hij had alles gekocht in 't leven, om die kinderen gelukkig te maken, maar dit kon hij niet koopen, dit werd je alleen maar uit genade geschonken, soms na veel strijd.

Maar Anne Marie lachte op eens weer haar vroolijken lach. „Hoor je 't?" — riep ze de hand opheffend — „Daar staat de auto al voor de deur, om je thuis te brengen, en je hebt nog geen thee gehad. Wat ben ik toch zelfzuchtig geweest 1 Met allerlei vermeende bezwaren je oude hoofd vermoeid, en niet voor je gezorgd."

Toen ze hem even later naar de auto vergezelde, kuste ze

') Voor beter of voor slechter.

Sluiten