Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar haar rein etherisch licht brak Tegen doffe stof heidsmuren af. Tevergeefs! Der Godheid Lotus Had in blinde, duist're aard

Haar groene wortelen reeds geschoten. De eerste stof mensch toen ontstond; Door onwetendheid meegesleurd met Den storm van Noodzakelijkheid,

Maar op de doffe, zwarte basis Staande, van der dwaling smart, Zag hij opwaarts en aanbad hij De nieuw-gevormde Godheids-macht,

Het drietal groene Maya-wortels Der gele Godheids-Lotusbloem. Aanbad hij dus de schijnweerkaatsing Van zijn eigen spiegelbeeld!

Arme wezens! Tot aan de stonde Van erkenning, zult ge, zoo Aan Maya vastgeklonken, Uw wenteling nog moeten gaan!

Gij zijt de Velen van den Eenen; Gij zijt de Eene van het Al; Gij zijt het Al van den Brahma-adem; Gij zijt de Adem van het Begin!

Erkent Uzelf en richt Uw blikken Naar een hooger Hemeloord, Ziet! Vanuit de verten, wenkt U Uwer ziele zielheid ziel

Sluiten