Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Beheersching der Zee, een definitieve Monopolie-stelling voor hun Voll^

Om al deze doeleinden, of een deel van hen, te bereiken, en anderen er van af te houden, hebben de groote Mogendheden met elkaar verbonden gesloten, Duitschland met Oostenrijk, Engeland met Frankrijk en Rusland.

En om dezen strijd, — althans voorloopig, — de eerste fase van dezen strijd, — uit te vechten, daarom is deze oorlog ondernomen. De ware oorzaak, de beginner, de teweegbrenger van dezen oorlog is dus niet één staat, — maar alle staten die Imperialistische politiek voeren, Duitschland, Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Rusland, België, Japan, elk voor zich en alle te samen, zijn de oorzaak.',)

Alle gebazel der burgerlijke en sociaal-demokratische partijen en bladen, dat men een afweeroorlog voert, dat men wel mee moet doe» omdat men aangevallen is, is niets dan bedrog, dat dient om aan bet eigen meedoen een schoonen schijn te geven.

Duitschland, of Rusland, of Engeland de oorzaak van den oorlog te noemen is even dwaas of onwaar, als de spleet die in den vulkaan komt, de schuld te geven van de uitbarsting.

Alle Europeesche staten hebben zich voor dit konflikt sinds jaren gewapend. Zij willen allen aan hun roofzucht voldoen. Zij zijn allen even schuldig.

') Kautsky is van een andere meening. Hij meent (in zijn brochure: Nationale Staat, Imperialistische Staat en Statenbond) dat de tegenwoordige oorlog niet door imperialistische motieven ontstaan is.

Hoe komt Kautsky tot deze meening? Hij geeft toe, dat de strijd tusschen Duitschland en Engeland om den weg over land naar Indië, over den Balkan, Turkije, Klein-Azië, Arabië een hoofdoorzaak van hun tegenstelling is. Maar, zegt hij, deze oorzaak bestond niet meer. Tusschen Oostenrijk en Turkije lag nu een slagboom van zelfstandige staten: Servië enz. Daardoor — zegt Kautsky — verloor de Duitsche politiek in Turkije en Klein-Azië haar voor Engeland dreigend karakter. „Daarom heeft men het recht ie zeggen dat het oost-Europeesene uitgangspunt van den oorlog niet imperialistisch is." De osst-Europeesche politiek wordt niet door imperialistische verlangens beheerscht. En „West-Europa werd in den tijd. van het uitbreken van den oorlog door geen impeiialiïtische strijdvraag verdeeld. Zij waren alle geregeld."

Wij vragen: En het Ultimatum van Servië aan Oostenrijk? Het Ultimatum dat Duitschland waarschijnlijk dicteeide, in elk geval wilde?

Wat was dit Ultimatum anders dan het ontrollen van het geheele Balkanvraagstuk, zijn gewelddadige oplossing naar Oostenrijk's en Duitschland's wil, waardoor van zelt ook het Turksche, het Klein-Aziatische, het Arabische en tem slotte ook het Indische vraagstuk werd ontrold ? Zoo raakte het Oostenrijksche Ultimatum den diepsten kern van de Duitsch-Engelsche tegenstelling.

Hiermede is Kautsky's bewering weerlegd. Wij zullen verder zien dat Kautsky tot deze vervalsching der feiten komt door vrees. Door vrees voor den niet te ontwijken strijd tusschen Imperialisme tn Proletariaat, en voor zijn sterkste wapen: de Massa-Actie.

Kautsky is met deze bewering tot bondgenoot geworden van de Duitsche en Oostenrijksche imperialistische klasse, de hooge Bank en haar knechten. Want niets kan dezen menschen aangenamer zijn dan dat deze oorlog, de slachting van hun volken en de moord op de arbeiders van Europa, den arbeiders wordt voorgesteld niet als het noodzakelijke gevolg van hun onverzadelijke dorst naar vergrooting van gebied. —

Het spreekt van zelf dat bij een zóó reusachtigen oorlog ook andere motieven hier en daar meespelen. Deze zijn evenwel onbeteekenend vergeleken bij het Imperialisme, en kunnen daarom hier weggelaten worden. — Alleen zij vermeld dat Servië vecht voor zijn stichting als nationale Staat.

Sluiten