Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertegenwoordigt, maar ook uit eigen belang. Die arbeiders worden gebruikt als hunne concurrenten, als drukkers van het loon. De kleine boeren en arbeiders van Indië, en der door de machtige Stater» onderdrukte wereld, zijn de toekomstige socialisten. De tijd komt ak nader en nader, en is al gekomen of zeer nabij, dat nitt alleen de-, japansche en Chineesche arbeiders, maar ook de Indische, de Egyptische, de zwarte arbeidersbevolking van sommige deelen van Afrika tot de Arbeidersbeweging, tot het Socialisme komt. Die arbeiders en kleineboeren mag het proletariaat niet van zich vervreemden.

Het moet hen helpen en in alles bijstaan, want het moet door hengeholpen worden.

Zij moeten nu reeds inzien, dat zij bij het Europeesche en Amerikaansche en Australische proletariaat behooren. ■—

Koloniale politiek brengt verder, als arbeiders van verschillende natiesaan haar meedoen of willen meedoen, vijandschap tusschen hen. Koloniale politiek wekt bij de arbeiders die aan haar meedoen, Imperialisme,. Nationalisme en Chauvinisme op en verdeelt hen dus.

Koloniale politiek kan, in het klein en voor het oogenblik, dus voordeelen geven aan het proletariaat, in het groot gezien en op den duur bederft zij het leven der arbeidersklasse. -—

Koloniale politiek kan aan een gedeelte der arbeidersklasse (mijnwerkers, ijzer- en staalwerkers, scheepsbouwers etc, kortom allen die wij genoemd hebben), in het klein en gedeeltelijk ten goedekomen, zij bederft evenwel op den duur den strijd der klasse.

Daarom kan het proletariaat in het algemeen reeds niet meedoen, aan de kapitalistische koloniale politiek, en komt het er door in een. sterkere tegenstelling tegenover het Kapitaal.

Maar is dit reeds zoo met de gewone, ook vroegere, koloniale politiek, te meer is dit nog het geval met de moderne en imperialistische.

Ten eerste legt het Moderne Imperialisme in vredestijd lasten op de arbeiders, die ondragelijk worden.

Het Militarisme groeit door het Imperialisme eindeloos, de sociale wetgeving staat stil, belastingen en invoerrechten stijgen, het levensonderhoud wordt duurder, .de waarde van het loon vermindert, de reactie wordt sterker.

Ten tweede wordt, in oorlogstijd, het Proletariaat door het Imperialisme verpletterd. Zijn organisaties worden verscheurd, onmetelijke lasten worden opgelegd, honger en gebrek, werkeloosheid en dood, eindelooze smart, vernietiging van geheele geslachten komen over zijn hoofd, de vooruitgang staat jaren stil, de volken worden tegen elkander opgehitst-, in den schoot van den oorlog liggen nieuwe oorlogen.

Ten derde is na den oorlog de kans op vooruitgang voor het proletariaat zeer onzeker, misschien voor jaren weggevaagd, ja, de Staten kunnen, als de oorlog lang duurt, zoo verarmd zijn, zoo met schulden overladen, hun ekonómische inzinking, de verzwakking hunner productie kan zoo groot worden, dat, indien dan nog nieuwe bewapening en nieuwe oorlog volgt, de ekonómische ondergang van het Proletariaat, en, ten gevolge daarvan, zijn ondergang als strijdende klasse mogelijk wordt.

Sluiten