Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemaakt), maar met vreugde en geestdrift zelfs, zijn eigen verzwakking is tegemoet gegaan.

Het was hun alleen om hervormingen te doen, en juist daardoor, doordat zij de Revolutie niet meer wilden, hebben zij hun verzwakking, ondergang en scheuring geoogst.

Het was hun alleen om het Nationale te doen, en juist daardoor zijn zij Nationalisten en Imperialisten geworden.

Het was hun alleen om de Hervorming binnen de Natie te doen, en juist daarom zijn zij door het Internationaal Geweld van het Imperialisme overwonnen.

Als men nu bedenkt, dat al die zoo geaarde partijen alleen nationaal optraden, en dat nog geen gelegenheid bestaan had ooit, om op te komen samen internationaal, als één geheel, tegen het kapitaal, dat dus dat strijden voor een klein doel, — dat maar iri kleine, beperkte nationale omgevingen plaats had, die het oog niet gewennen aan het zien van den strijd van het geheele Proletariaat tegen het geheele kapitaal, — hun eenige strijd was, — dan ziet men in, dat, — toen daar langzaam aan die groote Wereldbotsing tusschen Kapitaal en Arbeid naderde, door 'het Imperialisme, oat dien wereldstrijd brengt, dat de geheele arbeidersklasse op één front plaatst tegen het geheele Wereldkapitaal, — dat toen de arbeidersklasse dit niet zag, dat zij aldoor maar bleven kijken, in hun nationale kleine kringetje, naar hun eigen kleine belang.

Slechts enkele bladen in Duitschland leerden het proletariaat wat het Imperialisme is.

De meeste, w.o. het centrale orgaan, de Vorwarts, en ook het wetenschappelijk orgaan de Neue Zeit, deden wat zij konden om het Imperialisme niet voor te stellen als, niet te maken tot de as, waarom de politiële wentelde, en niet tot het hoofdpunt van de aandacht en de actie van het proletariaat. En in de overige landen was er, zoover wij weten, behalve De Tribune in Holland, geen enkel blad dat dit deed

De Revisionisten: de BernsteinVde Adler's, de Van derVelde's, de ïaurès', de Vliegen's, de Branting's — wij noemen slechts de besten — hadden de aandacht der arbeiders op het kleine gevestigd.

De arbeiders waren daarmee bezig.

Met een betere belasting, met een verzekering voor de oude arbeiders, — dikwijls alleen met de hoop daarop, — met de mogelijkheid van een combinatie met liberalen of Fortschrittler of radikalen, die een beter kiesrecht zouden brengen

Zij staarden naar de leiders, naar de parlementen en deden zelf niets. Van de leiders, uit de parlementen moest het goede komen.

Langzaam, met ijzeren schreden, naderde het Imperialisme.

Eerst werd Egypte bezet, toen Transvaal, toen China. Duitschland, het wereldland van het kapitaal, werd omcirkeld door vijandige machten.

De arbeiders merkten het niet.

Weet gij, lezer, wat het Imperialisme is? Het is de hoogste vorm van klassenstrijd, die er tot nu bestaat.

Sluiten