Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want wij staan nu tegenover reuzenkrachten, waartegen de oude middelen niet langer voldoende zijn.

Maar ten tweede, dat de strijd tegen het kapitalisme voortaan steeds moet zijn — en van zelf ook wordt — een strijd tot vernietiging, van den tegenstander en tot de zege van het proletariaat.

Deze nieuwe formaties in de laatste faze van het kapitalisme: de imperialistische staat, de trusts, de syndicaten, — en wij kunnen er bijvoegen; de ondernemersbonden, want ook zij zijn een soort van kartels, monopolies van den strijd, — deze formaties zijn zoo geweldige omvatten zoo volkomen en doortrekken zoo zeer de geheele maatschappij,' het geheele nationale en internationale leven, dat een strijd ertegen de geheele wereld dóet wankelen en een strjjd is tegen de kapitalistische maatschappij zelf.

' Het groote geconcentreerde kapitaal dooradert, zooals het bloed het lichaam, zoo zeer de geheele industrie, het geheele transport en den. handel, dat een geweldige slag tegen een van de onderdeelen het geheele lichaam trillen doet.

De strijd van een deel van het kapitaal roept nu terstond de andere deelen op, een politieke beweging richt zich tegen de geheele maatschappij, een groote staking richt zich tegen den staat.

Daar de trusts, de monopolies, de Hooge Bank, en dus ook het Imperialisme dat ze over de geheele wereld verbreidt, de hoogste vormen van het Kapitalisme zijn, waarop reeds nu de geheele maatschappij berust, daar deze formaties nu reeds het geraamte zijn der geheele maatschappij, kan de strijd ertegen voor de socialisten niet anders zijn dan de'strijd om het Kapitalisme te vernietigen.

En daarom ook is nu elke strijd die tegen de hoogste vormen van het kapitaal wordt gevoerd, tegen de reusachtige ondernemersbonden, de syndicaten en het Imperialisme, voor de socialisten noodzakelijk en van zelf een strijd voor het socialisme.

Nu te zeggen, zooals Cunow doet, dat men het Imperialisme niet moet bestrijden om het te vernietigen, dat beteekent dus niets anders, dan te zeggen, dat de strijd tot vernietiging van het kapitalisme moet worden opgegeven. Dat beteekent dus ook niet anders dan den strijd tot verwezenlijking van het socialisme op te geven.

En daar de strijd nu bestaat uit een reeks van zoodanige pogingen, die alle het geheele kapitalisme dreigen te vernietigen, — beteekent de raad het Imperialisme niet te bestrijden, niet anders dan geenvan deze strijden te strijden.

Want alle deze strijden, tegen een syndicaat, een trust, een geweldige ondernemersbond, een imperialistischen staat, zij zijn alle geworden strijden om het kapitalisme te vernietigen, en het.socialisme te grondvesten, - niets meer of minder dan de strijd tegen het Imperialisme.

Wie dign eenen strijd niet wil voeren, raadt ook de anderen af.

Dus beteekent de raad van Cunow eiken strijd, den geheelen strijd,, op te geven.

Maar nog veel duidelijker blijkt de noodzakelijkheid van den strijd

Sluiten